De band tussen mij en hem is door al de tijd die we samen hebben doorgebracht erg sterk geworden. Ik heb voor hem een dagboek met slotje en al in elkaar geknutseld, zodat hij daarin zijn gevoelens kan schrijven. Hij waardeert mijn hulp echt en heeft voor mij ook een kralenketting gemaakt. Ik hoop dat hij zich nu zal blijven gedragen en aan zichzelf blijft werken, want hij is zo`n slimme jongen en kan het echt ver gaan schoppen in het leven. Als ik hier weg ga zal ik hem erg gaan missen en de andere kinderen natuurlijk ook.
De mensen leven in krotten, het is er heel onhygienisch en erligt overal afval. De straatjes waar we doorheen liepen werden steeds smaller. Als eerste brachten we een bezoek aan een babycenter. Hier waren ongeveer 25 kinderen in een ruimte van niet groter dan 3 bij 3 meter bij elkaar gepropt. De kinderen waren veel te warm aangekleed en zaten onder het snot. Ze deden niets anders dan huilen en als ik in hun ogen keek zag ik een grote leegte.
